Μετά από 13 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας του στο Σύλλογο της Μεγάλης Βρύσης ο Βάιος Μπαγινέτας μέσω ανάρτησή τους στα κοινωνικά δίκτυα ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ομάδα, ευχαριστώντας ιδιαίτερα όλους όσοι ήταν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια, καθώς και τους γονείς των παιδιών τα οποία πάλεψαν την δύσκολη φετινή χρονιά, που όπως αναφέρει λίγοι πίστεψαν και ακόμη λιγότεροι βοήθησαν στο εγχείρημά του.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
“Θύελλα Μεγάλης Βρύσης… ένα κομμάτι του εαυτού μας.
13 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον σύλλογο.13 χρόνια γεμάτα αγώνες, χαρές, λύπες, πίστη και αμέτρητες στιγμές που θα μας συνοδεύουν για πάντα.
Μαζί κατακτήσαμε δύο ανόδους κατηγοριών και φέτος πετύχαμε κάτι που για εμάς άξιζε σαν πρωτάθλημα, τη σωτηρία της ομάδας και την παραμονή στην πρώτη κατηγορία του νομού.
Πολλά ειπώθηκαν. Πολλοί δεν πίστεψαν. Λίγοι βοήθησαν. Και ακόμα λιγότεροι έμειναν πραγματικά δίπλα σε αυτόν τον σύλλογο.
Όμως η Θύελλα έμεινε όρθια. Πιο δυνατή με αξιοπρέπεια
Γιατί κάποιοι πίστεψαν. Πίστεψαν σε παιδιά που δεν είχαν ξαναπαίξει ποτέ σε αντρική ομάδα. Παιδιά που όμως είχαν πάθος, εγωισμό, ψυχή και πίστη στο όνειρό τους. Και αυτά τα παιδιά πάλεψαν μέχρι την τελευταία μέρα, μέχρι την τελευταία αγωνιστική, χωρίς να λυγίσουν σε καμία δυσκολία.
Εμείς, σαν παράγοντες, ήμασταν πάντα δίπλα τους σε ό,τι χρειάστηκαν. Όχι γιατί είμαστε επαγγελματίες. Αλλά γιατί είμαστε άνθρωποι που αγαπούν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και παλεύουν καθημερινά γι’ αυτό.
Φέτος ρισκάραμε. Και στο τέλος βγήκαμε νικητές.
Γιατί το πιο δύσκολο παιχνίδι είναι να νικήσεις τον ίδιο σου τον φόβο. Και εμείς το κάναμε.
Είμαι περήφανος που υπηρέτησα την ομάδα του χωριού μου, της γειτονιάς μου, της ζωής μου. Και σαν ποδοσφαιριστής και σαν παράγοντας.
Ένας μεγάλος κύκλος για μένα κλείνει εδώ.
Όταν αναλάβαμε, δεν υπήρχε τίποτα. Σήμερα υπάρχουν γραφεία, υλικό, οργάνωση και – πάνω απ’ όλα – άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά αυτή την ομάδα.
Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω τους γονείς που μας εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους. Να είναι περήφανοι για αυτούς τους χαρακτήρες. Γιατί λίγοι θα άντεχαν αυτή τη δύσκολη χρονιά.
Όλοι έχουν μάθει να είναι δίπλα στους δυνατούς. Αυτά τα παιδιά όμως πάλεψαν όταν όλα ήταν δύσκολα. Μέσα στον αγώνα, αλλά και μέσα στην ψυχολογία τους. Και δεν τα παράτησαν ποτέ.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ και σε όλους όσοι στάθηκαν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν λίγοι… αλλά αληθινοί. Και η στήριξή τους, οικονομική και ψυχολογική, ήταν ανεκτίμητη.
Η Θύελλα Μεγάλης Βρύσης δεν είναι απλώς μια ομάδα. Είναι άνθρωποι, ιστορίες, ιδρώτας, χαρακτήρες και ψυχές.
Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά αυτόν τον σύλλογο…η Θύελλα θα συνεχίζει να παλεύει, να ονειρεύεται και να στέκεται όρθια.
Ευχαριστώ από καρδιάς.”
